Lieve Reader,

Ik heb een mini-theorie:

De enige reden waarom we nog wel eens terugslingeren naar onze foute ex, inclusief alle stomme dynamieken, is omdat die persoon ons als enige echt begrijpt. En dat begrip heft het ongemak van eenzaamheid tijdelijk op. Ook al is het maar even, die paar seconden na de seks, voor de ellende weer begint.

Twee gebroken zielen.

We waren samen niet compleet. Slechts iets minder alleen.

Ken je het boek Leaving Las Vegas van John O’Brien (1960–1994)?

Er zit een scène in die me nog steeds niet loslaat.

Een orgie van drank

Eerder op de dag probeerde Ben geld op te nemen bij de bank, maar zijn handen beginnen enorm te trillen door het gebrek aan alcohol in zijn lijf.

Het zweet breekt hem uit. Hij kan niet eens een handtekening zetten om het contante geld te ontvangen.

De bankmedewerkster weet niet zo goed wat ze ervan moet maken.

Ben vlucht een kroeg in, begint te zuipen en zegt daarna dat hij zo terugkomt. Vervolgens loopt ’ie weer de bank in om zijn geld op te nemen.

Die avond begint hij dronken te fantaseren over die bankmedewerkster.

Hij is op zich niet per se zo onder de indruk van haar. Maar als ze met hem bourbon zou drinken? Dat. Dat zou alles veranderen. Helemaal als ze elkaar daarna gaan zoenen en hij de bourbon op haar lippen en aan haar tong proeft.

Hij gaat nog verder in zijn fantasie.

Het zou nog fijner zijn als ze NAAKT bourbon zou drinken.

Het zou NOG GAVER zijn als ze volledig naar bourbon ruikt en hem dan gaat neuken.

De fantasie stopt niet.

Nee.

Het zou nog geiler zijn als ze de bourbon over haar lijf laat druppelen en hem commandeert om het op te likken.

Ja.

Het zou helemaal GEWELDIG zijn als ze het op haar borsten en kutje laat druppen.

‘Lik het. Drink het op. Ik ben een zooitje.’

En dan komt de ultieme fantasie. De fantasie die alleen een alcoholist zou begrijpen.

De fantasie dat zij door een stel mannen tegelijkertijd wordt genomen, terwijl ze allemaal naar bourbon stinken.

En dat ze dan tegen hem zegt:

‘Zie je wel. Ik heb een doel in mijn leven. Er is een plek voor me. Ze mogen me. Want deze mannen willen me neuken en nu stink ik naar hen. Dat is het bewijs dat ik het waard ben. En als jij ook iets waard wil zijn, doe dan een poging om me schoon te maken. Gebruik die tong van je en lik alles op. Zodat ik daarna iemand anders kan neuken. Dat is het enige wat jij verdient. Hier heb je je validatie.’

En dan zegt Ben de zin die alles ZO. GOED samenvat:

'Hoe maf zou het zijn om eindelijk volledig begrepen te worden?'

Kreun.

Ja.

Want daar is waar het om gaat.

​

Zie je me?

Het gaat niet om de alcohol.

Het gaat om door iemand gezien te worden. Iemand die zijn drang naar alcohol en zelfdestructie begrijpt. Die snapt waarom hij zo leeft. Dat hij ermee opstaat en ermee naar bed gaat.

Die hem zelfs wil helpen die drang uit te voeren.

Ik zeg het je: het is dat wat we altijd in anderen zoeken. In collega’s, bij vrienden, in geliefden.

Een diep gevoel van verbondenheid.

Maar vooral een gevoel van volledig begrepen worden. Inclusief onze meest rare trekjes en voorkeuren.

Ik denk dat veel Disney-sprookjes en andere films het mis hebben.

Niemand wil door een prins gered worden.

We willen allemaal slechts begrepen worden.

Vind die ziel die je door en door begrijpt.

Doe moeite om het contact warm te houden. Ook als de ander het even niet teruggeeft.

Ja, het is het waard om daar voor te gaan.

Om dat gevoel te krijgen:

How very strange that would feel, to be so well understood.

liefs,

tomson 🪐

ps

Val met me in slaap vanavond: 'Hoe vermoeidheid herinneringen oproept (en zelfhaat aankondigt)' Luister op mijn site of via Spotify of Apple podcast of andere podcastspelers​

pps

Mijn boek 'sombere hitsigheid ontgoocheld' is nu ook als luisterboek te luisteren. Exclusief bij de tomson darko club.